Κυριακή 11 Μαΐου 2008

spam spam spam!

κι εκεί που είσαι μες στη μαύρη κατάθλιψη -το Πάσχα πέρασε, τα μπάνια δεν άρχισαν, βενζίνη για βόλτες γιοκ, αβέβαιο επάγγελματικό μέλλον (αυτό παίζει πάντα....)- τσουπ (!) στο ξεχασμένο σου hotmail...πρόσκληση για Κάιρο περικαλώ....αμ πως... έχουμε κι εμείς τις επαφές μας ανά την Υφήλιο, αλλά ετούτο το σημερινό ήταν απροσδόκητο....
και παρολίγον να την πατήσω κιόλας δηλαδή, γιατί ήταν στα spam (ανώ όλα τα astrology και τα μπιγκ γιορ πένι, είναι στο inbox) και πώς το ανέσυρα....-άγιο είχα.
Λοιπόν, η πρόσκληση έχει ως εξής:
"Μετακόμισα πρόσφατα σ' ένα σπίτι με αυλή και κήπο, σαν παλιά ελληνική επαρχία....κλπ κλπ σας περιμένω, να έρθετε όποτε θέλετε να σας φιλοξενήσω, θα περάσουμε ωραία, μπορούμε να πάμε....κλπ κλπ."
αααααααααααααχ κι έτσι μες στο γκρίζο φόντο μια αχτίδα φως, και τι φως! κι άρχισα ήδη να ταξιδεύω...
άντε και στα δικά σας...
για ψάξτε και τα spam !

Τρίτη 6 Μαΐου 2008

why all the flags at half mast?
why are the murders the rage?
where the retainers of passion
left from a sensible age?
to wipe the wretched history from
this page?

why all the people so bloated?
what's making cancerous sin?
where are the god-merging shamans
to make new sense out of din
to make beast-calming music out of this din?
it's a jinx it's a jinx it's a jinx....

why all the present confusion
when will the answering cry come?
we'll be able to hear it
so busy dying to die?
how is it we live dying to die?
why all the present confusion
when will the answering cry come?
will we be able to hear it
so busy dying to die
how is it we live dying to die?
it's a jinx it's a jinx it's a jinx....

don't disrespect your parents
rather calm their panic
curb their distemper
don't tamper with their rot
no diaper no rush
put out the trash

it's a jinx it's a jinx.....

"JINX" TUXEDOMOON

Πέμπτη 24 Απριλίου 2008


πόσο;

πόσο κρατάει μια Μεγάλη Πέμπτη
και πόσο η Ανάσταση αργεί

εύχομαι ΠΑΝΤΩΣ Ανάσταση

Δευτέρα 21 Απριλίου 2008

άντε έλα

άντε έλα

Τρίτη 15 Απριλίου 2008

σχέση απώλειας

δεν βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο την απώλεια. γιατί δεν βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο την σχέση. γι' αυτό. η απώλεια δεν υπάρχει για όλους. δεν είναι τραγικό;

και δεν μιλώ μόνο για τις σχέσεις τις διαπροσωπικές. δεν μιλώ για τους "επώνυμους" συγγενείς (η σύζυγος, τα αδέρφια, τα παιδιά κλπ), τους "λοιπούς" συγγενείς, τους φίλους, τους γνωστούς...

μιλώ για τις σχέσεις. και οι σχέσεις -εκτός από πρόσωπα- υπάρχουν, γεννιούνται και με τόπους, με καταστάσεις, με μυρωδιές, με ήχους, με κείμενα, με λόγια, με αντικείμενα, με...τα πάντα.

κι εδώ είν' το θέμα. πόσο χώρο αφήνω, για να δημιουργηθεί σχέση. πόσο έχω τα μάτια μου ανοιχτά, πόσο λειτουργούν οι αισθήσεις μου...αυτό το θαύμα που λέγεται "αισθήσεις"...

η σχέση έχει πομπό και δέκτη, ποτέ το ένα απ' τα δύο και ποτέ με ξεκάθαρο ρόλο. κι είναι οι σχέσεις αυτό που λέμε ζωή. κι είναι οι κάθε είδους σχέσεις αυτό που λέμε ζωή. κι αναρωτιόμουνα πόσο καιρό έχω να δημιουργήσω σχέση με κάτι. πόσο καιρό έχω να είμαι διαθέσιμη σε κάτι νέο, σ' οτιδήποτε χωρίς απολαβές.

η σχέση γεννιέται όταν αφήνω χώρο κι όταν αφήνω χρόνο. μόνο έτσι, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.και πότε ήταν η τελευταία φορά που άφησα χώρο και χρόνο σε κάτι; μήπως γι' αυτό δεν μας βολεύει η νοσταλγία κι η ανάμνηση; γιατί όταν είμαι μικρός, παιδί, έχω περισσότερο χώρο και χρόνο και δεν έχω μάθει να φοβάμαι, να κουμπώνομαι, να υποπτεύομαι. και με τις σχέσεις που έχω κάνει πορεύομαι μια ζωή, ανατρέχοντας πάντα σ' αυτές τις ίδιες και τις ίδιες, πιστεύοντας ότι ναι, έχω κάνει σχέσεις, έχω ζήσει, έχω.

και πόσες από αυτές τις σχέσεις ήταν δική μου επιλογή, δημιουργήθηκαν επειδή εγώ το προκάλεσα ή επειδή εγώ το δέχτηκα, αλλά δεν μου φορέθηκαν εκ των συνθηκών; κι αν είναι έτσι, πόσες και ποιές είναι οι πραγματικές σχέσεις, και μέχρι που θα ανατρέξω να τις βρω;

πονάω για τις απώλειες και βιώνω τις απώλειες και μου λείπουν οι σχέσεις. μου λείπουν οι σχέσεις κι όχι η ανάμνηση των σχέσεων. και λέω να ξεκινήσω κάτι για μένα ξανά. σαν παιδί. όσο μπορώ. αυτό που συμβαίνει, το ο,τιδήποτε, να το αφήνω να συμβεί, να του δίνω χώρο και χρόνο, να μένει το βλέμμα μου εκεί και να παρατηρώ, να αμβλυνθούν οι ρυθμοί μου, κι ίσως αυτό είναι που λέω ζωή.

εγώ ξέρω κάποιον που έζησε...κι έκανε αυτό ακριβώς που προσπαθώ να κάνω. και τώρα που δεν υπάρχει το κατάλαβα. αυτό κι αν είναι παρακαταθήκη.

Δευτέρα 14 Απριλίου 2008

...

προσπάθησα να γράψω τον Παράδεισο
μην κουνηθείς
άσε τον άνεμο να μιλήσει
αυτό είναι Παράδεισος
Οι θεοί ας συγχωρήσουν ό,τι έχω κάνει
αυτοί που αγαπάω
ας προσπαθήσουν να συγχωρήσουν ό,τι έχω κάνει
ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ