Δεν θα πιστέψω ποτέ

Δεν θα πιστέψω ποτέ, καλή μου,
ότι το λιοντάρι είναι ένα μικρό αρνάκι.
Δεν θα πιστέψω ποτέ, καλή μου,
ότι το αρνάκι είναι λιοντάρι.
Δεν θα πιστεψω ποτέ, καλή μου,
σε μαγικά ξόρκια.
Δεν θα πιστέψω ποτέ, καλή μου.
Όμως πιστεύω ότι ένα τραπέζι έχει μόνο τέσσερα πόδια,
Όμως πιστεύω ότι το πέμπτο πόδι είναι χίμαιρα,
Κι όταν οι χίμαιρες αντιτάσσονται, καλή μου,
Τότε κάποιος πεθαίνει αργά με καρδιά τσακισμένη.

Ποίημα για ενήλικες, Άνταμ Βάτζυκ

η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα

Μόνο η τέχνη θα είναι ακόμα σε θέση να εμπνεύσει στο κοινό έλεος και φόβο. Και πάνω απ' όλα το Θέατρο, που πρέπει να γίνει, όπως συμφωνεί κι ο Αρτώ, "είδωλο του ονείρου": "φεύγοντας απ' το θέατρο, ο θεατής θα πρέπει να έχει την αίσθηση ότι μόλις ξύπνησε από κάποιο παράξενο όνειρο, στο οποίο ακόμα και τα πιο συνηθισμένα πράγματα είχαν μια περίεργη, αβυσαλέα γοητεία, χαρακτηριστική των ονειροπολήσεων και διαφορετική απ' οτιδήποτε άλλο στον κόσμο".

Το θέατρο έμοιαζε σαν ένα "ιερό μέρος" όπου ο Χαμένος Παράδεισος θα μπορούσε, έστω και για λίγο, να ξανακερδηθεί. Το θέατρο θα μπορούσε να αντικαταστήσει όχι μόνο τη θρησκεία αλλά και την επανάσταση.

Στανισλάβ Ιγκάσι Βίτκιεβιτς (Βιτκάσι) (1885-1939)

Ο Βιτκάσι είχε μια αριθμημένη λίστα για όλους τους γνωστούς του, και όταν χαμήλωνε τη θέση κάποιου, τους ειδοποιούσε σχετικά με μια "επίσημη επιστολή...

Πολωνός μυθιστοριογράφος, ζωγράφος, κριτικός της τέχνης και δραματουργός. Λάτρης της καθαρής μορφης, μεταφυσικός προικισμένος με σουρεαλιστική φαντασία, είναι εισηγητής του "καταστροφισμού" λογοτεχνικού μεσοπολεμικού ρεύματος στην πολωνία. Αυτοκτόνησε το 1939.

για την παγκόσμια ημέρα ποίησης

μετά από επικοινωνία με το αδερφάκι μου, το οποίο μου θύμισε ότι αύριο 21 μαρτίου είναι η παγκόσμια ημέρα ποίησης, το καλύτερο που μπορουσα να σας χαρίσω είναι το link που βλέπετε στα δεξιά σας "χνούδι". είναι απ τα πιο ποιητικά "πράγματα" που συνάντησα τελευταία και μπράβο του.!

τι μπορούμε να κάνουμε τελικά;

γενικά δεν γουστάρω να φρικάρω, αν και πολύ συχνά καταφεύγω σ' αυτό...

η αφορμή έγινε ένα email που έλαβα από κάποιον φίλο σχετικά με τους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, και έλεγε τα παρακάτω:

"Έχει αποδειχτεί οτι οι λάμπες αυτές είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον!
*Περιέχουν υδράργυρο και μόλυβδο και εκπέμπουν ακτινοβολία!
*Έχουν ήδη σημειωθεί τα πρώτα κρούσματα υγείας ( ζαλάδες, πονοκέφαλοι) σε άτομα που στο χώρο τους υπάρχουν τέτοιες λάμπες!
*Το επίσης σημαντικό είναι οτι αυτές οι λάμπες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ διά ροπάλου να πετιούνται στα σκουπίδια και πρέπει να ανακυκλώνονται. Δεν υπάρχει όμως έως αυτή τη στιγμή η ανάλογη υποδομή."

κι αναρωτιέμαι τώρα εγώ:

- τα βιολογικά προϊόντα που μετά μανίας ψάχνω (έγινα μάνα και είδα) είναι βιολογικά;

ένας γνωστός που κάνει βιολογική καλλιέργεια, πριν από χρόνια μας αποκάλυψε ότι ενώ στο δικό του χωράφι δεν χρησιμοποιεί τα απαγορευμένα λιπάσματα, αλλά στα διπλανά χωράφια τα χρησιμοποιούν. το αποτέλεσμα είναι ότι όταν βρέχει τα λιπάσματα των διπλανών "περνάνε" κι από το δικό του χωράφι...αλλά σε μικρόερες ποσότητες...μάλιστα....και η βρόχα έπεφτε right through... (1 το κρατούμενο)

-για τις λάμπες το διαβάσατε...(2 τα κρατούμενα)

-η ανακύκλωση που μπήκα κι εγ΄στο "τρυπάκι" να την κάνω τη ρημάδα, γίνεται; υπάρχει υποδομη, κ.τλ.; ή μας μένει η ξεχωριστή σακούλα σε άλλο χρώμα κάδο, έτσι για να μη βαριόμαστε; (3 τα κρατούμενα)

..................

και πολλά άλλα δηλαδή, αλλά να μην σας κουράσω....

και μετά από αυτά, ξαναλέω:

ΑΡΑΓΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ??? ΣΕ ΠΟΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ,...ΘΑ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ 4ΕΤΙΑ, ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΓΑΜΩ!

ΥΓ: δεν ξέρω αν φταίνε οι λάμπες, άλλα έχω ξεκινήσει ένα σαφάρι σε επισκέψεις γιατρών όλων των ειδικοτήτων για κάτι πονοκεφάλους και ζαλάδες που με καταδιώκουν τις τελευταίες 10 μέρες....και έτερον ουδέν.

η μάχη της λαγάνας (μια σύνοψη των δύο προηγούμενων τίτλων)

Άντε καθαρίσαμε άλλη μια Δευτέρα...
Στριμωχτήκαμε στο έδαφος με τους χαρταετούς μας ανά χείρας
και τραβολογώντας πιτσιρίκια κάθε είδους με τα trendy μπουφανάκια τους,
και στριμώχτηκαν και τα βάρη μας στον αττικό ουρανό
–να δούμε ποιανού το βάρος θα πάει ψηλότερα-.
Τα διώξαμε? –δεν ξέρω. Προσπαθήσαμε πάντως.
Και μετά με τους ίδιους χαρταετούς και μπλεγμένες τις καλούμπες μας
και με τα ίδια εξουθενωμένα και κοτοπουλιασμένα πιτσιρίκια
στριμωχτήκαμε by the sea, να φάμε ένα χταποδάκι βρε αδερφέ...που μας ήρθε κρύο και σκληρό να εξασκηθούν οι μασέλες μας ...
-συγνώμη, τις πατάτες τις ξεχάσατε?
Άντε και του χρόνου να διασκεδάσουμε ξανά και να καθαρίσουμε όπως φέτος...

λαγάνα

Λαγάνα Άρτος παρασκευαζόμενος άνευ προζύμης έχων σχήμα ελλειψοειδές, εν χρήσει ιδίως τήν Καθαράν Δευτέραν. Προέρχεται από τη μεταγενέστερη λέξη τό λάγανον (= είδος πλακουντίου, δηλ. λεπτής και πλατιάς πίτας, ψημένης με λάδι). Κατά το Λεξικό του J. Hofmann, η λέξη συνδέεται με το επίθετο λαγαρός (= χαλαρός, λεπτός, στενός) και το ρήμα λαγγάζω (= ενδίδω, υποχωρώ, είμαι χαλαρός) της αρχαίας.

η μάχη της μαγνησίας

Έχασε την παληά του ορμή, το θάρρος του.

Του κουρασμένου σώματός του, του άρρωστου σχεδόν,

θάχει κυρίως την φροντίδα.

Κι ο επίλοιπος βίος του θα διέλθει αμέριμνος.

Aυτά ο Φίλιππος τουλάχιστον διατείνεται.

Aπόψι κύβους παίζει·έχει όρεξι να διασκεδάσει.

Στο τραπέζι βάλτε πολλά τριαντάφυλλα.

Τι αν στην Μαγνησίαο Aντίοχος κατεστράφηκε.

Λένε πανωλεθρία έπεσ’ επάνω στου λαμπρού στρατεύματος τα πλήθια.

Μπορεί να τα μεγάλωσαν· όλα δεν θάναι αλήθεια.

Είθε. Γιατί αγκαλά κ’ εχθρός, ήσανε μια φυλή.

Όμως ένα «είθε» είν’ αρκετό. Ίσως κιόλας πολύ.

Ο Φίλιππος την εορτή βέβαια δεν θ’ αναβάλει.

Όσο κι αν στάθηκε του βίου του η κόπωσις μεγάλη,

ένα καλό διατήρησεν, η μνήμη διόλου δεν του λείπει.

Θυμάται πόσο στην Συρία θρήνησαν, τι είδος λύπη είχαν,

σαν έγινε σκουπίδι η μάνα των Μακεδονία.

—Ν’ αρχίσει το τραπέζι. Δούλοι· τους αυλούς, τη φωταψία.
Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)